24 megapixel APSc compact met verwisselbare objectieven, wat een genot. De LX 100 begint kuren te vertonen (intrekken objectief), vandaar deze (2e hands) aankoop. Op de foto met goed en goedkoop Meike 1.4/35 mm objectief (m'n eerste 'Chinees').

Deze camera overtuigd in alles, objectief (Leica design), gewicht maar vooral interface (en Wi-fi). Geen P en A en T keuze wiel of softwarekeuze maar gewoon instellen op objectief (diafragma in de A stand) of camera (tijd keuze in de A stand). Eindelijk zoals het vroeger bij bv analoge Canons ging, ideaal. Sensor is een fourthirts, een 2x3 verhouding gebruikt dus een deel van de sensor. Toch nog goed voor 4272x2856 pixels, ruim voldoende voor welk gebruik dan ook. (billboards daargelaten). Ook vierkant (of 3:4) formaat is mogelijk, het aantal pixels is altijd hetzelfde, fraai systeem. Objectief een zeer goed 'Leica' DC Vario-Summilux objectief; F1.7-2.8 24-75 mm (kb).

Buiten het display ook een 'echte' zoeker (via de sensor dus correcte scherpte diepte), vollediger dus dan de 'nieuwe G1X waar ik ook naar keek. Met een schappelijk prijskaartje van 650 euro gegeven alle kwaliteit het soort camera waar ik er bijna nog een extra van koop (voor het geval ze uit produktie gaan). Overigens voor de liefheber ook nog 4K video, maar daar heb ik hem niet voor gekocht.

Dit is (bijna) een camera van het caliber 5D Mk2, een 'bijna' APS-C sensor in een compact geeft een zeer overtuigende beeldkwaliteit. Nu nog 24 mm ipv 28 mm (kb equiv.) als 'groothoek' van de zoomlens en ik ben definitief verkocht. Die zoomlens is verder wel perfect te noemen op een spatje (wat heet) vervorming na. Maar wie heeft het daar nog over als AdobeRaw daar wel raad mee weet.

Nadelen opnoemen is dus lastig, deze camera is het 'bijna', alleen de maten geven dat je hem niet zo 1,2,3 in je zak kan stoppen. De naderhand bijgekochte zonnekap (wat een armoe weer bij Canon) is qua bevestiging (bajonet) veel te slap. Naschrift: In 2014 heeft Canon de opvolger uitgebracht, met de 24 mm optie maar helaas ook een flink pittiger prijskaartje en zonder optische zoeker.

Weer een duo foto, net zoals eerder met het duo G10 en EX100 is de Canon oa aanzienlijk dikker en lastiger in een jaszak te stoppen.

10 mp digicompact, kwalitatief erg goed en met lichtsterk Schneider zoom objectief (24-70mm kb equivalent, F1.8-2.4) en dubbele IS. Prachtige beelden, wel traag in het gebruik en het klapscherm achterop is zelden handig. Wel een prachtig amoled scherm en het verschil met bv de Canon G10 is aanzienlijk. Ondanks dat een fantastische ‘altijd bij je te hebben' camera maar in de studio heb je er weinig aan. Dit in tegenstelling tot de Canon G10, niet te gebruiken met (losse) flitsers plus het gemis van lange sluitertijden. Wel uiterst fraai afgewerkt, bijna chic, met z'n metalen huis met rubber grip. De knoppen boven op de body gaan alleen veeeel te makkelijk op een andere (niet gewenste) instelling.

Twee foto's 9zie ook onder) van het verschil tussen LCD en Oled schermen, de Oled als winnaar.

Gebroederlijk naasst elkaar de G10 hoog en dik de Samsung breed

De volgende digi-compact, nu 14,7 megapixel. Prima zoomlens (28-135 mm kb), redelijk lichtsterk (2.8-4.5) en met IS. Deze camera pretendeerd een pro kwaliteit te kunnen leveren, inclusief EOS geneugten zoals een echte knop voor belichtingscorrectie, het gebruik van prof Canon flitsers en natuurlijk het RAW formaat. Maaktie dat waar? Ja en nee, mooie camera, goed objectief, prima op 100 en 200 iso maar daarboven, helaas .... (wel lekker snel dankzij de Digic 4 processor, dat dan weer wel).

Nog een keer als duo de Canon G10 en de Samsung EX1, links de opstelling, rechts het (flinke) verschil tussen klassiek LCD en Samsungs Amoled display.

5 mp digicompact. Zeiss zoomlens, Vario Sonnar - 2.8-4.8/7,3-21,9 mm = 35-105 mm kleinbeeldequivalent.

Prachtige beelden mits genoeg licht, bij weinig licht te snel ruis en geen serieus te nemen interne flitser (zoals gebruikelijk). Geen IS (image stabilization) is dan een (te) groot gemis. Objectief 35-105 mm (kb equivalent).

Verder een doorsnee digi-compact, beetje traag, klein scherm, nooit helemaal duidelijk wanneer de accu het ging begeven en iets te licht voor de langzame tijden (250 gr), Voor het eerst SD geheugenkaarten (na de grotere CF).

Voorbeelden van sensor groottes van APS-C naar de mini sensoren die nu al in smartphones zitten

De Coolpix 5000 (5 megapixel) was een vooral 'mooie' opvolger. Camera had een op het gehoor zeer bruikbaar 28-85 mm (kb) objectief, dat helaas veel te veel vervormde om serieus genomen te kunnen worden (en correctie in Photoshop ging niet zo simpel in die tijd) Verder identieke irritaties als de 900, traag en constant lege accu’s.

7 mp digicompact, paste in je borstzak met bijbehorend gewicht, prettig. Canon zoomlens, 4.6-17.3 mm / 2.8-5.8 deze wel met Image Stabilizer (IS, bij Nikon bv weer VR genoemd).

Het ‘foto’ leven begon opnieuw leek het wel, 28-85mm kb equivalent, de eerste digi-compact waar ik echt blij van werd. Ook de eerste camera die zichzelf (dankzij de verkopen via de Nationale Beeldbank) meer dan geheel heeft terug verdiend.

Coolpix 5000 Mooi om te zien, verder maar snel vergeten. Bijgekochte (dure) flitser bleek alleen op dit model en de D100 te functioneren, fijn Nikon!

1,3 mp digi-compact uit de eerste reeks 'serieus te nemen' digitale camera’s, m’n eerste digitale camera dus. De Coolpix 900 werkte met een draaibare 'body', handig maar kwetsbaar bleek na twee weken, gelukkig had ik garantie. Ook een 'first' moest ik bekennen, na 30 jaar fotograferen de eerste camera die naar de reparateur mocht (een 'gevallen' Canon A1 daargelaten). Voor z’n 1,3 mp een hele fraaie beeldkwaliteit. Als camera een beetje een misser zoals alle digi-compacten uit die tijd. Traag en accu’s die vooral exceleerden in het binnen het uur leeg raken. Objectief ongeveer 35-70 mm (kb).