Na de fantastische en volledig uitontwikkelde Canon 5D een geheel ander concept en m'n eerste Sony. Mirroless is het toverwoord en het geeft de gewenste 'kleine' camera met een fantastische 24Mp FF Exmore sensor. (Sony maakt ook de sensoren voor veel Nikon camera's bv). Doordat ook de zoeker 'door de sensor' kijkt is ook hier het beeld al vooraf gediafragmeerd te zien. Met MF objectieven via een adapter geeft dat wel een hoop gediafragmeer om 'open' scherp te kunnen stellen maar och, alles went, toch ... (Image stabilizer is overigens ingebouwd in de body). Hier op de foto met de recent (tweedehands) aangeschafte Sony Zeiss 24-70 f4 getest met veel voorbehoud, ik vind hem fantastich (zie objectievenpagina)

Een set die ik nooit bedoeld had, ik kreeg de Leica gewoon niet snel verkocht (niet tot m'n verbazing overigens) en de 5D koper liet ook lang op zich wachten qua ophalen en betalen. Wel een inspirerend plaatje, de drie gezichten van digitaal.

Helemaal tevreden met de Sony? Bijna, aan de ergonomie maar vooral de bediening in z'n algemeen (menu's, plaatsing knoppen) is wel wat aan te merken wat mij betreft. Niet alles voelt en werkt logisch in tegenstelling tot de Canon 5D. Jammer maar het is ondanks dat een fijne camera die zeer goede resultaten leverd zeker ook in combinatie met de stokoude Nikkors. Bijna bizar wat het 50E objectief, of de 28-50 mm, op deze camera kan.

De A7 zoals ik hem oorspronkelijk bedoeld had, een Sony 28-70 objectief (niet op de foto) voor het hapsnap werk en de Zeiss met de beide Voigtlanders voor het echte werk. Werkte dus helaas niet goed zie de objectieven pagina.

De Sony naast twee M's analoog meets digital, qua formaat schelen ze niet veel.

Twee super camera's beide met (kleine) minpunten en veeeel pluspunten, functioneel gelijkwaardig maar zeker niet gelijk.

Twee fraaie camara's, de A7 natuurlijk 3x zo veel pixels en ook 3x zo goed, dat dan weer wel....

"Iedereen kent de spec’s van deze camera onderhand wel zo ongeveer uit z’n hoofd denk ik. Ga ik niet opnieuw doen, dit wordt m’n eerste digi die pas de deur uit gaat als hij het begeeft, zo goed is hij simpelweg." (2010) Ik heb er nu weer een 'klassieke' objectieven set bij (primes) en nog één zoom (EF 17-40L USM), maar verder lichtsterke exemplaren alle zonder IS. Een enkele keer is dat even slikken na de EF-s 17-55/2.8 IS, wat een super objectief was dat toch.

Maar de reeks 28/1.8, 50/1.4 en 85/1.8 overtuigd volledig en dat is niet eenvoudig na de Leica Summicrons (en natuurlijk de Voigtlanders). Het laatste jaar had ik er de 24-70mm f 2,8 naast het echte 'vak' objectief, zie de objectieven pagina

Pardon, na de ervaringen met de eerste er toch weer een gekocht ?!? (zie onder m'n eerste (zwarte) M8 Inderdaad, als trotse eigenaar van een M3 en een M4 en dus een aantal prachtige Leica maar vooral Zeiss en Voigtlander objectieven ging ik toch weer eens naar de oude resultaten kijken. Gevolgt door het besef dat de M8 vooral iriteerde als het je 'werkpaard' digi camera is want geen macro, geen snelheid, geen ...., erbarmelijke ruis, etc.

Maar als camera voor de zondagochtend (nu betaalbaar tenslotte want allemaal ruim 7 jaar oud) toch wel een heerlijk rustig werkend systeem met mooi resultaat, mits voldoende licht. Ik heb er nog geen seconde spijt van gehad met de Sony als 'werkpaard' en de M8 voor de 'ontspanning'. Helaas slecht zichtbaar op de foto maar bijna onmisbaar op de M8, de Thums Up die in de flitsschoen gestoken de 'grip' sterk verbeterd. Veel prettiger werken (de M8 body is onprettig dik tov de analoge M's) dan de reguliere 'M-grip' want ook in het digi tijdperk moet de onderplaat er geregeld af .....

Achterkant met het zeer matige display, ook in z'n tijd niet echt iets om blij van te worden.

Formeel natuurlijk niet op z'n plek in deze reeks reflexcamera's. Maar om nu de eerste digitale meetzoeker van Leica tussen de compactjes te zetten... Gekocht met vele verwachtingen en na een jaar verkocht gegeven het gemis aan (gaat u even rustig zitten); snelheid, mogelijkheid voor macro, een sensor die zichzelf schoon maakt, geen ruis in de schaduwpartijen (echt bruikbare hoge ISO waarden dus) en natuurlijk met stip 'IS' zoomlenzen van hoge kwaliteit.

Ook nog iets positiefs te vertellen (gewoon blijven zitten); de objectieven zijn klein en bijzonder goed, de M6 TTl die ik ook had (eerder gekocht) is een prachtige camera, de mooiste van alle camara's die ik had waarschijnlijk. De M8 is een poging tot, in echt alles. Maar eerlijk is eerlijk na alle extra kosten (gedeelte van de objectieven laten coderen, bespottelijk dure uv/IR filters gekocht, kwamen er vaak mooie foto's uit. Tot de sensor weer vies was natuurlijk, iets wat met een camera systeem zonder zoom-objectieven en een sensor die zichzelf niet ultrasoon kan schoon maken heeeel snel het geval kan zijn. Lovenswaardige poging uiteindelijk van Leica maar dit was hem echt niet, mijn daarna aangeschafte Canon 5D II draaide in alles rondjes om de M8.

15,2 mp spiegelreflex, sensorgrootte APS C formaat, kunnen oa EF-s objectieven op. Deze camera had het allemaal, hij mocht zelfs nat worden! De kwaliteit was in combinatie met de aangeschafte digitale ‘doka’ Capture One Pro (Lightphase) echt adembenemend! (2008)

"De beste camera die ik ooit gehad heb**, ik realiseer me dat ik dit ook al verkondigde na aanschaf van de 30D maar de (kleine) irritaties zijn er nu ook uit." Schermpje op de achterkant is nu 3 inch en heeft 960.000 beeldpunten, stofverwijdering is een (groot) verschil met de 30D. Zeker nadat ik ook het 10-22 mm (17-35 in Kb) objectief kocht (ook weer zo’n superlens voor bijna ‘nix’). ** oorspronkelijke verhaal uit 2008  

8,2 mp spiegelreflex, sensorgrootte APS C formaat, kunnen oa EF-s objectieven op. "De meest bruikbare camera die ik ooit gehad heb, samen met een IS* lens gaat er rond het schemeruur een nieuwe wereld open". Tot zover een herhaling van het 20D verhaal, maar alles werd gewoon weer beter. (2006)

Het nieuw aangeschafte 2.8/17-55 mm EF-s objectief was fantastisch, ik heb de Sigma (macro) toen verkocht, gewoon geen reden van bestaan meer op basis van afbeeldings kwaliteit. Echt macrowerk deed ik toch nooit. "Ik werk nu consequent in RAW formaat, er is toch wel een zichtbaar kwaliteitsverschil, vooral in de kleurweergave en dynamiek." (2006)

t8,2 mp spiegelreflex, sensorgrootte APS C formaat, kunnen oa EF-s objectieven op. De meest bruikbare camera die ik tot dan toe gehad had, samen met een IS* lens gaat er rond het schemeruur een nieuwe wereld open voor de fotograaf. Fijne camera met maar één echt minpunt, hij laat de ISO waarde(n) niet standaard zien (30D doet dat wel).

De EF-s 17-85 mm IS lens was zeer bruikbaar maar in vergelijking met bv de Zeiss Biogon 21mm lachwekkend qua vervormingscijfers. DxO lost veel op maar toch. Verder heb ik er een (uitstekende) Sigma 2,8/50 mm DG macro bij gekocht en een 550 flitser, idem Sigma.